|
Ogrzewanie ogrodu zimowego
Szklarnia jest termicznie niestabilna, gdyż jak żadna inna budowla reaguje na wahania temperatury na zewnątrz. Szybko się nagrzewa i równie szybko chłodzi. Dlatego powinna być zaopatrzona w zamknięcie, umożliwiające jej odgrodzenie od mieszkalnej części domu. Szczególnie większe ogrody zimowe, które są na stałe połączone z leżącymi obok pokojami, powodują w czasie chłodniejszych pór roku duże straty ciepła, nawet jeśli są pokryte szkłem termoizolacyjnym. Jednak szczelne zamknięcie ogrodu szklanymi drzwiami suwanymi powoduje, że szklana budowla staje się buforem klimatycznym i pomaga obniżyć koszty ogrzewania.
Mieszkalny ogród zimowy musi być wyposażony w odpowiedni system ogrzewania, umożliwiający zimą podwyższenie temperatury do pożądanych wartości. Idealnym rozwiązaniem byłoby ogrzewanie konwektorowe, ponieważ w tym wypadku nie ma żadnych strat promieniowania. Konwektory szybko oddają ciepło i, jeśli zostaną umieszczone wzdłuż cokołu fundamentów, zapobiegają kondensacji pary po wewnętrznej stronie szyb. Ogrzewanie musi pokryć niezbędne zapotrzebowanie na ciepło. Obliczenia i instalacja systemu powinny zostać wykonane na podstawie określonych parametrów przez specjalistę. Przede wszystkim musi on uwzględnić system ogrzewania słonecznego.
Jest ważne, aby układ ogrzewania ogrodu zimowego miał oddzielny obieg regulowany termostatem. Temperatura nie powinna przekraczać 5 st. C, aby nie zużywać niepotrzebnie energii. Innym źródłem ciepła dla ogrodu zimowego może być w pewnej mierze nadmiar ciepła z domu mieszkalnego, który inaczej zostałby odprowadzony na zewnątrz. Ogólnie biorąc, zużycie energii na ogrzanie ogrodu zimowego jest bardzo niewielkie.
Ogrzewanie podłogowe
Ogrzewanie podłogowe to dość modny ostatnio sposób ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych. Trzeba się jednak zastanowić, czy faktycznie warto podążać za tą modą.
Na początek trochę informacji na temat tego, jak działa takie ogrzewanie. Otóż w pokoju zamiast instalować grzejniki, pod podłogą montuje się przewody, którymi będzie płynąć ciepła woda, albo grzewcze elementy elektryczne. Z tego względu najprościej instalować ogrzewanie podłogowe w domu czy mieszkaniu dopiero wybudowanym, zanim pojawi się w nim terakota czy glazura. Później konieczne będzie zrywanie podłogi oraz być może zmiana miejsc poprowadzenia rur z centralnego ogrzewania.
Sprzedawcy zachwalają swoje urządzenia zupełnie "zapominając" o ich wadach. Po pierwsze, na wielu stronach pojawiają się stwierdzenia, że ogrzewanie podłogowe jest tańsze. Trudno odnieść się do takiego sformułowania, bo koszt ogrzewania zależy nie od sposobu dostarczenia ciepła (czyli: piec, kocioł centralnego ogrzewania + grzejniki, centralne ogrzewanie + ogrzewanie podłogowe, ogrzewanie nadmuchowe) ale od źródła ciepła, czyli po prostu od paliwa, które jest wykorzystywane i od sprawności jego wykorzystania.
Oszczędności sięgające nawet 30% tłumaczy się tym, że ciepło oddawane jest przy niższej temperaturze a dzięki podgrzewaniu podłogi można zmniejszyć temperaturę w pomieszczeniu z 22°C do 20°C przy zachowaniu komfortu cieplnego. Co do obniżenia temperatury nie ma wątpliwości, wiadomo że najzimniej jest człowiekowi zawsze w stopy i stąd przyjemne ciepło z podłogi daje wrażenie wyższej temperatury w pomieszczeniu. Trudno wyobrazić sobie jednak, że zmniejszenie temperatury w pomieszczeniu o dwa stopnie Celsjusza pozwoli na zmniejszenie strat ciepła do otoczenia o 30%. Właśnie te straty mają największy wpływ na ilość mocy potrzebnej do ogrzania pomieszczenia. A czy ta moc będzie oddawana przy niskiej czy wysokiej temperaturze to akurat nie ma większego znaczenia.
Drugą ciekawostką jest informacja, że ogrzewanie podłogowe zmniejsza cyrkulację kurzu w mieszkaniu i że dzięki temu jest ono przyjazne dla alergików, dzieci, itd. Tłumaczy się to faktem, że ogrzewanie podłogowe dostarcza ciepła przy niższej temperaturze niż grzejnik, a skoro niższa jest temperatura to zmniejsza się również konwekcja powietrza. Zapomniano jednak o tym fakcie, że powierzchnią oddawania ciepła jest praktycznie cała podłoga a nie tylko jeden niewielki przecież grzejnik, który w dodatku kurzy się znacznie mniej niż podłoga. Najczęściej umieszczony jest pod parapetem, ma mało poziomych powierzchni, a podłoga kurzy się bardzo łatwo.
Ogrzewanie podłogowe ma zalety nad którymi nie ma co dyskutować, bo są one bezsprzeczne. Przede wszystkim ciepło oddawane jest równomiernie w całym pomieszczeniu a nie tylko w miejscu zainstalowania grzejnika. Niska temperatura czynnika przepływającego przez przewody ogrzewania podłogowego z kolei pozwala na podłączenie tego obwodu na przykład do pompy ciepła i dzięki temu na poczynienie poważnych oszczędności. Niektóre firmy jako zaletę ogrzewania podłogowego podają estetykę wnętrza, którego nie "szpeci" tradycyjny grzejnik. Faktem jest, że ogrzewanie podłogowe daje więcej możliwości wykorzystania wnętrza pomieszczenia, bo przecież zwykłego grzejnika nie należy zastawiać szafkami czy łóżkiem, w przeciwnym wypadku moc ciepła oddawanego do pomieszczenia znacznie spadnie.
Informacje o ogrodach zimowych
Strony świata - wybór miejsca budowy
Usytuowanie ogrodu zimowego zależy od wielkości działki oraz kształtu i położenia domu. Rzadko kiedy właściciel domu może swobodnie decydować o miejscu wzniesienia własnej oranżerii. Przeważnie ograniczają go plany zagospodarowania, przepisy budowlane, oraz inne, już istniejące budowle.
Najkorzystniejsze miejsce
Większość właścicieli domów najchętniej stworzyłaby ogród zimowy obok pokoju znajdującego się od południowej, nasłonecznionej strony. Jednak w każdym wypadku budowla ta powinna stanowić logiczne i harmonijne dopełnienie mieszkania. Można to dość łatwo osiągnąć, projektując ogród zimowy już w trakcie tworzenia planów domu. Jeżeli ogród jest dobudowywany do istniejącego budynku, a tak się zwykle dzieje, to możliwości wyboru najlepszego stanowiska są już dość ograniczone. Należy wtedy szukać kompromisowych rozwiązań. Gdy zabudowa od strony południowej jest wykluczona, warto pomyśleć o stronie południowo-wschodniej lub południowo-zachodniej. Takie usytuowanie daje również pewne możliwości wykorzystania ogrodu zimowego, np. od wschodu jako pokoju śniadaniowego, ze słońcem pojawiającym się rano, lub od zachodu jako uzupełnienie pokoju do pracy w którym słońce jest obecne dopiero po południu.
Bateria słoneczna od południa
Jeżeli ogród zimowy ma przede wszystkim służyć oszczędzaniu konwencjonalnej energii i umożliwić wykorzystanie energii słonecznej, to oczywiście najlepszym miejscem dla niego będzie strona południowa. Gdy nie będzie zacieniony przez sąsiednie budynki lub wysokie drzewa, może pozostawać nasłoneczniony przez cały dzień.
Nawet w okresie mniej intensywnego promieniowania słonecznego - jesienią, zimą i wiosną - pomieszczenia przylegające do ogrodu będą lekko ogrzewane. Aby w pełni wykorzystać gromadzoną energię, warto wznieść szklarnię ustawioną w kierunku słońca, czyli głównie na południe, z przesunięciem ok. 30° na wschód lub na zachód.
Budowla od strony południowej wymaga jednak szczególnie starannego zacienienia i wietrzenia, zwłaszcza latem, gdyż pod szkłem gromadzi się tak wiele ciepła z energii słonecznej, że trudno było by tam wytrzymać. Stanowi to głównie zagrożenie dla roślin, gdyż latem pod szklanym dachem temperatura może osiągnąć 50 st. C.
Klimatyczny bufor od strony północnej
Nawet jeżeli ogród zimowy ma się stać kolejnym pomieszczeniem od strony północnej, gdyż na inne rozwiązanie nie pozwala usytuowanie domu, to przecież ta strona świata daje możliwość wykorzystania delikatnego zacienienia. W takim miejscu nie ciąży gorąco, a pomieszczenie może służyć na przykład jako pokój do pracy lub atelier, Ponieważ zimą lodowate wiatry wieją przeważnie z północnego-wschodu i ze wschodu, chłodzą i tak już wyziębione, pozbawione słońca ściany domu, Oszklony ogród od strony północnej zapobiega więc bezpośredniemu wychładzaniu północnej ściany budynku na skutek działania niskiej temperatury. Ponieważ powietrze w ogrodzie zimowym ogrzewa się nawet pod wpływem rozproszonego światła, taka przybudówka stanowi dla domu rodzaj ciepłej poduszki.
Słoneczny poranek i zmierzch od strony wschodniej i zachodniej
W ogrodzie zimowym skierowanym na wschód lub zachód panują wyrównane warunki. Pomieszczenie od strony wschodniej nadaje się dla rannych ptaszków jako gabinet do pracy lub pokój śniadaniowy. Zachodzące słońce zapewnia natomiast przyjemną temperaturę nawet w czasie chłodniejszych dni.
Wielkość i forma ogrodów zimowych
Forma ogrodu zimowego ma istotny wpływ na bilans energetyczny. Szczególnie ważne zadanie spełniają płaszczyzny dachu. Ogólna zasada jest następująca: im bardziej stromy jest oszklony dach, tym więcej promieni słonecznych dociera w zimie do środka szklarni przy niskiej pozycji słońca na niebie. Pozwala to na uzyskiwanie energii także w chłodnej porze roku. Niestety, widuje się bardzo wiele ogrodów zimowych o płaskich oszklonych dachach. Jest to rozwiązanie błędne z punktu widzenia wykorzystania energii słonecznej, a ponadto na takich dachach zalega śnieg, powodując zaciemnienie ogrodu zimowego, co dodatkowo utrudnia wykorzystanie energii.
Ważną rolę odgrywa wielkość ogrodu zimowego. Jako powiększenie przestrzeni mieszkalnej powinien on zapewniać dość miejsca dla ludzi i roślin. Niewiele sensu ma budowa ogrodu zimowego o powierzchni poniżej 30 m kw., Nie daje on wtedy ani dostatecznej przestrzeni odpowiedniej jakości, ani nie można go wykorzystać do oszczędzania energii.
Wypełnienia
Wypełnienie dachu
Dla dachu można stosować całą gamę wypełnień rożnych typów i grubości w zależności od wymagań indywidualnych klienta. Szyby o niskim współczynniku przepuszczalności ciepła, szyby pokryte specjalnymi powłokami zabezpieczającymi przed promieniowaniem ultrafioletowym, antyrefleksyjne (efekt lustra), szyby bezpieczne, antywłamaniowe, płyty poliwęglanowe to kilka z wielu możliwości. Dobrym rozwiązaniem może być folia ochronna zastosowana na szybę, w zimie w dużym stopniu ogranicza przedostawanie się ciepła na zewnątrz, a w lecie zapobiega zbytniemu nagrzewaniu się ogrodu. Dla uatrakcyjnienia efektu wizualnego konstrukcji, zastosować można szeroką gamę folii ozdobnych, bądź witraży wykonanych według własnego pomysłu.
Rodzaj przeszklenia decyduje o ilości przenikającego do ogrodu zimowego światła dziennego oraz o warunkach cieplnych panujących we wnętrzu. Dobór szyb jest bardzo istotny, ponieważ to głównie z nich składa się oranżeria. W konstrukcjach wystawionych na silne nasłonecznienie powinno się stosować szyby odbijające promienie słoneczne – z powłoką refleksyjną lub barwione w masie (typu antisol).
Jeśli ogród zimowy ma być dodatkowym pomieszczeniem mieszkalnym lub miejscem uprawy delikatnych roślin, powinno się zastosować szyby zespolone typu termofloat, które przepuszczają ciepło do wnętrza i ograniczają jego ucieczkę na zewnątrz. W tzw. ciepłym ogrodzie współczynnik przenikania ciepła dla szyb nie powinien być wyższy niż 1,1 W/(m2.K). W ogrodzie zimnym wystarczą pojedyncze szyby, jednak powinno to być szkło typu float.
Samo szkło musi przepuszczać określoną ilość promieniowania podczerwonego i ultrafioletowego. Wymagania roślin są pod tym względem zróżnicowane. Dlatego warto zasięgnąć porady architekta zieleni.
W ogrodach zimowych powszechnie stosuje się szkło mineralne. Powinno być odporne na uderzenia – dotyczy to przede wszystkim przeszklenia dachu, które jest narażone na grad lub upadnięcie gałęzi drzewa. Dobre jest pod tym względem szkło hartowane oraz tzw. bezpieczne, które dzięki warstwie folii po stłuczeniu nie rozsypuje się na ostre, kaleczące odłamki. Jeśli ogród zimowy jest bezpośrednio połączony z domem, można zastosować szkło antywłamaniowe.
Przeszklenia mogą być także ze szkła akrylowego lub płyt poliwęglanowych – pojedynczych lub cieplejszych i bardziej sztywnych komorowych. Są one sprężyste i lekkie, jednak podatne na zarysowanie.
Profile konstrukcyjne
Konstrukcja ogrodu zimowego
Buduje się ją z profili drewnianych, aluminiowych, stalowych lub z PVC. Aby mogła oprzeć się silnym podmuchom wiatru i nie odkształcać się pod ciężarem zalegającego na dachu śniegu, musi być sztywna i wytrzymała mechanicznie. Musi też być osadzona na solidnym fundamencie, a jego wytrzymałość dostosowana do funkcji i rozmiarów ogrodu zimowego oraz strefy klimatycznej i podłoża. Ogrody pełniące funkcje mieszkalne powinny mieć ściany fundamentowe lub płytę betonową. Konstrukcja zaś niewielkich oranżerii może być posadowiona na ławach lub stopach fundamentowych.
Profile konstrukcyjne i ich właściwości.
Dostępne na rynku systemy profili różnią się materiałem użytym do ich produkcji, a tym samym właściwościami, przeznaczeniem i walorami estetycznymi.
Konstrukcja nośna wyróżniamy profile nośne i nienośne. Podczas szklenia większych budowli konstrukcję nośną trzeba oddzielić od systemu profili mocujących szyby. Dzięki temu mogą one być węższe i tańsze. Poza tym takie rozwiązanie ma jeszcze i tę zaletę, że konstrukcja nośna może być wykonana z innego materiału niż szczebliny oszklenia.
O konieczności zastosowania takiej konstrukcji decyduje z reguły konstruktor albo architekt. Materiały, z których może być wykonana konstrukcja nośna, to drewniane wiązary klejone, drewno lite, stal lub aluminium.
Stal
W początkach ery industrialnej stal była głównym materiałem, który umożliwiał architektom i inżynierom urzeczywistnienie najśmielszych planów i zapoczątkował wznoszenie ogrodów zimowych. Dawniej większość konstrukcji szklarni powstawała ze stali i żeliwa. Ponieważ elementy stalowe, nawet o niewielkim przekroju, mogą mieć dużą rozpiętość, powstające z nich budowle odznaczały się bardzo delikatną, ażurową architekturą. Niektóre przykłady stalowo-szklanych budowli, niekiedy gigantycznych rozmiarów, do dziś budzą podziw, przede wszystkim ze względu na swoją trwałość. Współcześnie konstrukcje stalowe nie odgrywają już tak znaczącej roli, gdyż mają kilka niewątpliwych wad.
Stalowa konstrukcja jest ciężka i wymaga wyjątkowo wytrzymałego fundamentu, poza tym musi być zabezpieczana przed korozją. Klasyczna budowla ze stali powstaje z ocynkowanych ogniowo, zgodnych z normą elementów. Ponieważ stal ma wysoki współczynnik przewodności cieplnej. wykorzystuje się wyłącznie profile z wbudowaną termoizolacją. Nagrzana stal oddaje ciepło do otoczenia i w ten sposób może dodatkowo ogrzać ogród oświetlony promieniami słonecznymi.
Drewno
Drewno to tradycyjny materiał budowlany, również od dawien dawna wykorzystywany do wznoszenia ogrodów zimowych. Żaden inny materiał nie ma w sobie tyle ciepła i przyjaznego promieniowania. Jednak zastosowanie go wymaga stałej konserwacji i pielęgnacji, nawet jeżeli wykorzystuje się trwałe, wysokowartościowe gatunki.
W regularnych odstępach czasu (co 2-3 lata) musi być poddawane zabiegom konserwującym. W grę wchodzi wyłącznie drewno dobrze tolerujące duże wahania temperatur, nie rozszerzające się i nie kurczące. Bardzo wytrzymałe jest drewno pochodzące z tropików, jednak obecnie oferuje je tylko niewielu wytwórców. Jest to zrozumiałe, gdyż tropikalne lasy są bezwzględnie wycinane po to, aby w umiarkowanych szerokościach geograficznych mieć dzięki niemu większy komfort mieszkania.
W ogrodach zimowych do budowy wsporników, krokwi i płatwi stosuje się przede wszystkim drewno klejone, które w wypadku szklenia termoizolacyjnego łączy się z aluminium. Drewno klejone składa się z odpornych na warunki atmosferyczne, zespolonych ze sobą cienkich arkuszy, najczęściej z drewna świerkowego. Zwykle jest oszlifowane ze wszystkich stron i dokładnie zaimpregnowane, dzięki czemu przez dłuższy czas jest odporne na pleśnienie i gnicie. Oprócz drewna klejonego stosuje się również zaimpregnowane pod ciśnieniem drewno sosnowe.
Drewno nie musi być poddawane zabiegom termoizolacyjnym, gdyż słabo przewodzi ciepło. Elementy konstrukcyjne muszą być tak wyprofilowane, aby po zewnętrznej stronie szklanej powierzchni woda deszczowa szybko spływała. Również woda pojawiająca się wewnątrz pomieszczenia musi zostać od razu całkowicie odprowadzona na zewnątrz, aby nie wnikała w drewno i nie doprowadziła do jego zniszczenia. W budowaniu konstrukcji z drewna istnieją jednak pewne ograniczenia. Ze względu na mniejszą w porównaniu z metalami wytrzymałość, drewniane elementy muszą mieć większy profil. Powoduje to ograniczenie dostępu światła. Dlatego tworzenie ażurowych konstrukcji z drewna jest w wypadku szklarni prawie niemożliwe. Nie poleca się również budowy dachów z litego drewna, gdyż przede wszystkim w narożnych połączeniach, które są wystawione na działanie skrajnych temperatur i wody, szybko występują nadmierne naprężenia i pojawiają się szczeliny, przez które zaczyna wnikać wilgoć.
Aluminium
Chyba żaden inny materiał nie spowodował tak ogromnego rozwoju współczesnej techniki i architektury. Powodem są bardzo szerokie możliwości jego stosowania i prawie nieograniczona trwałość. W nowoczesnych przeszklonych budowlach i ogrodach zimowych aluminium jest najczęściej używanym materiałem.
Profile aluminiowe można dość łatwo kształtować i dzięki temu udaje się stworzyć prawie samonośne konstrukcje. Aluminium nie rdzewieje jak ocynkowana stal, jednak na skutek utleniania pokrywa się naturalnym nalotem, tworzącym po krótkim czasie plamy. Dlatego zaleca się barwne aluminium eloksalowane (anodowo utlenione).
Istnieje aluminium białe i brązowe, malowane lub lakierowane proszkowo. Aluminium z powłoką proszkową nie reaguje na działanie deszczu. Konstrukcje z aluminium malowanego lub lakierowanego są dostępne we wszystkich kolorach.
W katalogach producentów ogrodów zimowych są pokazane profile z metali lekkich, tworzące w większości systemów skomplikowane formy. Ponieważ profile kształtuje się w sposób dowolny, można spasować elementy konstrukcyjne z dokładnością do milimetra.
Aluminium również reaguje na zmiany temperatury i wydłuża się lub kurczy, ale dzięki tworzeniu możliwie najmniejszych płaszczyzn udaje się znacznie ograniczyć te zmiany materiału. Elementy budowlane z aluminium to zwykle profile termoizolacyjne. Profil znajdujący się za szklanym pokryciem przyjmuje temperaturę pomieszczenia i utrzymuje ją nawet przy niskiej temperaturze na zewnątrz.
Tworzywa sztuczne
Choć tworzywa sztuczne zostały w ostatnich latach znacznie udoskonalone, to - zdaniem wielu fachowców - materiał ten w zasadzie nie nadaje się do budowy konstrukcji ogrodu zimowego. Na pewno zaletą jest tu cena, zdecydowanie niższa od ceny aluminium lub drewna. Znacząca wada to złe przewodnictwo ciepła. Ponieważ konstrukcje z tworzyw sztucznych muszą być całkowicie lub częściowo wzmocnione w środku stalą, to pod wpływem ciepła dochodzi do dużych różnic w rozszerzaniu się obydwu materiałów, powstawania naprężeń, a w konsekwencji do tworzenia się nieszczelności. Poza tym tworzywa sztuczna są trwale wybarwione, a z upływem czasu barwa traci intensywność i nabiera szarego odcienia.
Fundamenty
Jeżeli wznoszony ogród musi mieć własny fundament, to właściciel ogrodu może go wykonać sam, ponieważ na fundamenty będzie działał określony ciężar, przed tym należy dokonać odpowiednich obliczeń. Cała konstrukcja musi przenieść parcie wiatru i nie ulec zniszczeniu po okresie mrozów. Fachowo wykonany fundament stanowi warunek stabilności całego budynku.
Typ fundamentu zależy od wielkości budowli, ale również od jakości podłoża, którą może ocenić gleboznawca. Według jego danych i planów architekta lub wykonawcy wykonuje się obliczenia statyczne i wymiarowanie fundamentu. W zależności od przewidzianego obciążenia i nośności gruntu można wybrać różne typy fundamentów. Podstawowym warunkiem jest takie jego wykonanie, aby sięgał do głębokości przemarzania. Jego spód musi znajdować się w niezamarzającej warstwie gruntu.
Głębokość posadowienia zależy od lokalnych warunków klimatycznych, jednak musi wynosić przynajmniej 80-120 cm. Za dobry grunt budowlany uznaje się nie nawodniony piasek, żwir, wysuszoną glinę i ił, zbity margiel oraz skałę, która jednak przy wykopywaniu sprawia pewne kłopoty. Średnią nośność mają zawierające wodę ił i glinę, a także grunty mieszane z piasku, gliny i iłu. Jako zły grunt budowlany określa się bagna, ruchome i lotne piaski, torf i próchnicę oraz wszystkie grunty nasypowe, nieutwardzone sztucznie.
Ponieważ ogród zimowy jest bezpośrednio połączony z domem mieszkalnym, nie powinno być problemów z posadowieniem jego fundamentów. Jeżeli pod fundament domu wykonano głęboki wykop, to będzie to konieczne również przy budowie ogrodu. Gdy właściciel domu określi już parametry fundamentu, musi wykopać dół i oszalować go.
Kto samodzielnie zakłada fundament, musi być zupełnie pewny, że jest w stanie wykonać tę pracę bezbłędnie. Zwykle prace w firmie konstruującej szklarnię odbywają się równolegle do wykonywania fundamentu w miejscu budowy. Jeżeli posadowienie fundamentu opóźni się lub zostanie wykonane niefachowo, może to zdecydowanie zwiększyć koszt przedsięwzięcia.
Firmy nie ponoszą odpowiedzialności za szkody powstałe w ogrodzie zimowym, jeżeli wynikają one z prac budowlanych wykonanych przez samego właściciela ogrodu. Natomiast firma jest zobowiązana w ramach gwarancji do naprawy szkód powstałych z jej winy w ciągu dwóch lat po zakończeniu budowy.
Wentylacja
Wentylacja w ogrodzie zimowym
Aby w lecie temperatura w ogrodzie zimowym utrzymywała się na komfortowym poziomie (niższa o 3-5 st. C) od temperatury zewnętrznej, konieczna jest dobrze działająca wentylacja. Im mniejsza i niższa jest szklarnia, tym szybciej dojdzie do jej przegrzania.
Najskuteczniejsza jest wentylacja za pomocą wietrzników w ścianach dla powietrza nawiewanego i w dachu do powietrza wywiewanego. Przy takim rozwiązaniu powietrze z zewnątrz wpływa do wewnątrz szklarni i wzdłuż dachu ogrzane uchodzi przez wywietrznik (rozróżnia się wietrzniki i wywietrzniki) dachowy na zewnątrz. Jeżeli wywietrzniki zostaną prawidłowo rozmieszczone, wewnątrz pomieszczenia nie występuje odczuwalny przeciąg.
Obliczenie wymiarów odpowiednich otworów wentylacyjnych przeprowadza się indywidualnie dla każdego ogrodu zimowego. Podczas obliczania wentylacji dużą rolę odgrywa usytuowanie budynku, kąt nachylenia dachu, powierzchnia oszklona ogółem oraz materiały zatrzymujące ciepło. Dobrym rozwiązaniem jest wyposażenie wywietrznika dachowego w silnik sterowany termostatem.
Zapewnia to prawidłowe wietrzenie ogrodu zimowego także pod nieobecność mieszkańców. Może to być silnik elektryczny albo układ hydrauliczny. Taki system wentylacyjny jednak funkcjonuje prawidłowo tylko wtedy, kiedy wywietrzniki są dostatecznie duże. Otwory wentylacyjne w ścianach ze względów bezpieczeństwa lepiej jest obsługiwać ręcznie. W klimatyzacji ogrodu zimowego ważną rolę odgrywają rośliny, które w gorące dni transpirując powodują obniżenie temperatury. Poza tym liście roślin rzucają przyjemny cień, który daje ochłodę.
W koncepcji Zielonej Architektury Słonecznej udaje się z pomocą roślin utrzymać temperaturę wewnątrz szklarni w lecie o 2-3°C poniżej temperatury zewnętrznej. Wiosną i na jesieni nadmiar ciepła ze szklarni jest odprowadzany do domu mieszkalnego. W ten sposób można
w znacznej mierze poprawić bilans energetyczny domu Materiały mające zdolność zatrzymywania ciepła, jak cegła, kamień i ziemia, są również idealnymi regulatorami temperatury i służą oszczędności energii. Nie jest jednak celowe, aby powierzchnia absorbująca ciepło w ogrodzie zimowym była zbyt duża, bo wtedy w słoneczny dzień zimowy temperatura pomieszczenia nie będzie mogła odpowiednio wzrosnąć, a w lecie wystąpi ryzyko przegrzania całego domu.
Aby w lecie ograniczyć bezpośrednie nasłonecznienie miejsc do siedzenia, najlepiej jest podwiesić zwyczajne płótna przeciwsłoneczne, które jesienią można łatwo zdjąć. Jeśli zachowane zostały prawidłowe proporcje między roślinami, wentylacją i powierzchniami zatrzymującymi ciepło, to z reguły będzie można zrezygnować z kosztownego układu ocieniania.
Układ taki jest skuteczniejszy, gdy się go zamontuje na zewnątrz, przez co wiele promieni słonecznych nie dotrze do wnętrza. Wadą tego rozwiązania jest nie tylko wysoka cena, ale także konieczność pracochłonnej konserwacji i możliwość uszkodzenia przez silny wiatr.
|
